Rome; Bernini en zijn beelden
Robert Langdon rent van het ene Bernini-beeld naar het andere, dwars door Rome. Zal hij op tijd bij de juiste fontein zijn? Een fictieve vraag in ‘Het Bernini Mysterie’, een beroemd boek van Dan Brown. Toch kun je ook in werkelijkheid veel van Bernini zien in de Italiaanse hoofdstad.
Geen andere kunstenaar leverde Rome zoveel kunst op. Gian Lorenzo Bernini (1598-1680) werd geboren in Napels, maar woonde vanaf zijn zevende tot aan zijn dood in Rome. Het vak leerde hij in de werkplaats van zijn vader, die ook beeldhouwer was. De eerste officiële standbeelden sloeg hij in opdracht van kardinaal Scipione Borghese. In kunstmuseum Villa Borghese zijn deze werken te bezichtigen; zoals ‘David’, ‘Apollo en Daphne’ en een buste van de kardinaal.
Lees verder
Edinburgh; beschilderd bloot met Beltane
Vuur, tromgeroffel en halfnaakte lichamen. In de Schotse stad Edinburgh viert men het begin van de zomer op traditionele wijze. Het Beltane Fire Festival op 30 april. Hiervoor verzamelen zich jaarlijks zo’n 12.000 toeschouwers op de Calton Hill.
Bloei en bevruchting, daar gaat het eigenlijk om bij Beltane. De Kelten in Ierland en Schotland markeerden hiermee het einde van de winter. Een magische dag; de grenzen tussen normale werkelijkheid en De Andere Wereld vervagen. Hierdoor ontstaan een boel onverklaarbare situaties. Al dan niet vooraf ingerepeteerd in Edinburgh. De jas van de Groene Man gaat uit, als teken dat de Winter voorbij is. Een Meikoningin danst met de Witte Vrouwen, en wekt de Vier Elementen tot leven. Alles begeleidt met drums en vuur. Veel vuur.
Lees verder
New Orleans; doe-het-zelf met Voodoo
Voor één keer een paar naalden steken in het voodoopoppetje van een gehaat persoon, wie kent deze geheime fantasie? In dat geval kun je net als duizenden andere thrillseekers een bezoek brengen aan New Orleans. The most haunted city in the USA. Spookstad, waar de voodoo-religie met de slaven meegeïmporteerd werd uit Afrika in de achttiende eeuw.
New Orleans buit haar duistere status flink uit, als lokmiddel voor toeristen. Toch schuilt er een serieuze religie achter de grappen en fabels over voodoo. Voodoo laat zich moeilijk omschrijven; er is geen vaste hiërarchie, richtlijnen of geschreven boek. Mens en universum vormen één geheel, en komt in contact met god via de geesten van overleden voorouders. Meer informatie over de geschiedenis en rituelen vind je in het Voodoo Museum. Deze staat in de beroemde wijk French Quarter; compleet met poppetjes, altaren en andere voodoo-voorwerpen.
Lees verder
Brussel; klein ventje, harde stralen
“Hier moet het toch zijn? Zeg, waar staat die pisser eigenlijk?” Een toerist kijkt zoekend om zich heen. Een andere toerist biedt hulp: “Daar, achter je!” De toerist draait zich om. Kijkt eerst verrast, dan laatdunkend naar het beeld. “Nou já! Is dat nu alles?!?” Inderdaad, dat is het wereldberoemde standbeeldje van Manneken Pis in Brussel.
Geen grote jongen, met slechts 58 centimeter in lengte. Toch lokt het fonteinventje jaarlijks veel toeristen naar de hoek van de Stoofstraat (Rue de l’Etuve) en de Eikstraat (Rue de Chênes). Hiëronymus Duquesnoy maakte in 1619 het originele beeld, in opdracht van het stadsbestuur. De kleine jongen ontkwam niet aan pesterijen, werd diverse malen gekidnapt en uiteindelijk tot moes (pardon, brokstukken) geslagen. Daarom kwam er een bronzen afgietsel van Manneken Pis op de plaats van de voorganger.
Lees verder
Londen; beest, spook en Shakespeare
Waar zingt het spook al decennia muziek van Andrew Lloyd Webber? In één van de vele theaters op West End in Londen, uiteraard. De Engelse hoofdstad kent een eeuwenlange theatertraditie; van Shakespeareaans drama tot flitsende musicalproducties. Slechts een enkele toerist waagt de stad te verlaten zonder een enkele blik op de bühne.
Kort nadat de beroemde toneelschrijver William Shakepeare verhuisde naar Londen, vielen de doeken wegens de Plaag in 1592 voor alle theaters. De populariteit van de toneelspelen viel echter niet te stoppen. En zo groeide Londens West End tot het grootste theaterdistrict ter wereld, een gebied grofweg begrensd door de metrostations van Oxford Circus, Tottenham Court Road, Covent Garden, Embankment en Piccadilly Circus. Hier rondlopen en geen theater zien, is onmogelijk. West End staat bekend om glitter, glamour en grote producties.
Lees verder
Michelangelo; ‘Zoon van Florence’
Wie heeft nooit een foto van de blote leuter van David gezien? Het wereldberoemde sculptuur bevindt zich in de Italiaanse stad Florence, gemaakt door de beeldhouwer Michelangelo. Hoewel buiten de stad geboren, beschouwde de meester zichzelf als ‘zoon van Florence’. En daarom staat David niet alleen, Florence biedt ook thuis voor Madonna met kind, Bacchus, Crucifix en nog enkele beelden.
Florence toonde meer respect voor creatievelingen dan Michelangelo’s geboorteplaats. Michelangelo di Lodovico Bueonarroti Simoni stamde af van een ooit welvarende koopmansfamilie. Met name zijn vader juigde de talenten van zoonlief niet toe. De status van een kunstenaar ging niet hoog. Michelangelo zette door, al op zestienjarige leeftijd werkte hij in Florence voor Dominico Ghirlandaio. Via diens werkplaats kwam hij in de voorname kringen van de Medici-familie. Michelangelo’s eerste werken ‘Madonna della Scala’ en ‘Strijd van de Centauren’ stammen uit de tijd dat hij nog naar school ging. Beide reliëfs zijn nu te zien in museum ‘Casa Buanarroti’, voor €6,50 per persoon. Ander vroeg materiaal ‘Crucifix’ ligt in de kerk ‘Santo Spirito’, een houten kruisbeeld uit 1492.
Lees verder
Muzikale noot/nood in Lissabon
Van muziek uit armoedige kroegjes tot erkende zangkunst. De fado is het levenslied van Portugal, met name ontstaan in Lissabon als weerspiegeling van de miserabele situatie. In de hoofdstad zingen, jammeren en treuren de Portugezen nog altijd onvermoeibaar de muzikale klanken. Met bijbehorende gitaar.
Middenin het centrum staat een groene oldtimer, omgebouwd tot fado-verkoopkraam. Weemoedige muziek klinkt uit de luidsprekers. Toeristen blijven luisteren en kopen cd’s, bijvoorbeeld van de bekende fadozangeres Amalia Rodrigues. In Lissabon hoor je fado overal. Er zijn enkele goede fado-restaurants waar je kunt genieten van Portugees eten en live-optredens. Vooral de oude wijken Bairro Alto en Alfama staan goed bekend om de fado.
Lees verder
Tallinn; cultuurstad 2011
Iedere dag staat er in Tallinn iets nieuws op het programma. De hoofdstad van Estland draagt in 2011 met trots de titel ‘Culturele Hoofdstad van Europa’. Dit initiatief van de Europese Unie geeft Tallinn de kans zich te tonen door middel van diverse culturele evenementen. Wellicht overbodig, de stad is sowieso ieder jaar een cultureel feestnummer!
‘Culturele Hoofdstad’ is sinds 1985 een initiatief van de Europese Unie. Ook de Finse stad Turku valt deze eer dit jaar ten deel. Tallinn betekent eigenlijk ‘Deense stad’ en is tot 1918 bezet geweest door onder andere de Denen, de Duitsers, de Zweden en de Russen. Sinds de onafhankelijkheid in 1991 groeit het toerisme. Logisch, Tallin bezit een prachtig geheel in tact gebleven middeleeuws centrum. Hier lijkt het echt alsof je terug gaat in de tijd. Omgeven door een stadsmuur met wachttorens zoals Kiek de Kök en Pikk Hermann.
Lees verder
Rome en het Vaticaan
Een staat in de stad; het Vaticaan is sinds 1929 een soeverein dwergstaatje in Rome. Bezoek aan deze Italiaanse hoofdstad is niet compleet zonder het kleinste landje ter wereld op het programma. Met natuurlijk de bijbehorende bezienswaardigheden: het Sint-Pietersplein, de Sixtijnse Kapel en de vele musea. En heel misschien de paus zelf!
Lees verder
Sevilla; feesten met flamenco
Een zachtjes tokkelende gitaar, ritmisch geklop en een prachtige danseres met zwierend fleurige jurk. De pure flamenco maak je mee in het Spaanse Sevilla. Hier, in de hoofdstad van Andalusië, ontstond eeuwen geleden deze typerend Spaanse muziek, zang en dans. ‘El flamenco pure!’
Hoewel, dé pure flamenco bestaat eigenlijk niet. Het is een kruisbestuiving van verschillende culturen; zigeuners, Moren en reizende troubadours. Daarbij kun je ongeveer dertig verschillende stijlen onderscheiden. De geschiedenis van de flamenco gaat terug naar de 16e eeuw. Een kleurrijke dans, maar het geheeld barst van de emotie en klaagzangerigheid. Wil je zelf de danspassen en gitaar kunnen beheersen? Dat leer je het best in Sevilla, bijvoorbeeld in de een van de oudste en beste school ‘Taller Flamenco’. Of volg een workshop in het Flamenco Museum.
Lees verder
Laatste reacties