Kamperen-Informatie

Made in Italy

Wijn, olijven, spaghetti , pizza’s, allemaal producten die we meteen verbinden aan Italië. Hetzelfde geldt voor veel modelabels en natuurlijk de leren tassen en schoenen.

Weinig multinationals
De bekendste multinational van Italië is ongetwijfeld Fiat. De enige twee andere giganten zijn Diadora, een sporkleding en schoenen merk en Perfetti van Melle, een snoepgoed fabrikant. De Italiaanse economie draait vooral op middelgrote en kleine bedrijven. Zij leveren bijvoorbeeld de Italiaanse wijnen, olijfolie, mozzarella en kleding.

Verschillen tussen Noord en Zuid
De Italiaanse economie wordt nog steeds gekarakteriseerd door de grote verschillen tussen het industriële noorden en het agrarische zuiden. In het noorden is de landbouw grootschalig en modern, in het zuiden zijn er juist veel kleinschalige boeren. De werkeloosheid in het zuiden is erg groot, veel Italianen uit het zuiden verhuizen daarom naar steden als Milaan en Turijn om werk te vinden. Op dit moment is de industriële sector goed voor een ongeveer een kwart van het Italiaanse inkomen, de belangrijkste exportproducten zijn machines, auto’s, chemische producten en kleding.

Typisch Italiaan
Hier lees je meer over de typisch Italiaanse producten, van eten en drinken tot modelabels en grote merken als autoproducent Fiat. Wat voor goeds komt er allemaal uit Italië? 

Het witste marmer

Het witste marmer ter wereld is dat uit de groeven van Carrara, in Toscane. Michelangelo gebruikte het al voor zijn fameuze ‘David’. De marmergroeven stammen al uit de Romeinse tijd, dat maakt ze tot het oudste industrieterrein ter wereld dat nog in gebruik is.

Sneeuw of steen?

De Apuaanse Alpen tussen de plaatsen Carrara en Massa brengen je een fractie van een seconde in de war. Je ziet een berg, deels bedekt onder een laag van wit. ‘Sneeuw!’ Die link legt je brein nog voor je erover na hebt kunnen denken. Meteen daarna merk je op dat het wit de bergtoppen niet bedekt, maar juist een stuk lager ligt. ‘Huh?’, verbaast je grijze massa zich. Dat klopt niet. Als een flits volgt de oplossing. ‘Marmer’, concludeer je. Het marmer van Carrara schittert je al van verre tegemoet, als een laag kraakverse sneeuw. Je staat oog in oog met het witste marmer ter wereld.

Lees verder

De koning in de keuken

Italianen eten geen groente zoveel als de tomaat. Hoewel de tomaat pas tweehonderd jaar op het menu staat, is hij onmisbaar. De absolute koning van de Italiaanse keuken.

Rood regeert de keuken

Italië behoort tot de groten der aarde, als het om tomaten gaat. Het land er produceert 7 miljoen ton van per jaar. Dertig procent daar van wordt als vers product verorberd. De grote meerderheid, zeventig procent, gaat echter een toekomst tegemoet als tomatensaus, of ander tomatenproduct uit pot of blik.
Lees verder

Het beste ijs

Het ijs van GROM is een fenomeen in Italië. Vraag een Italiaan waar je het beste ijs kan halen en hij stuurt je hoogstwaarschijnlijk naar de ijssalon van GROM. De rijen voor de kassa zijn fenomenaal, maar het ijs is dat ook.

Grom ijsje halen?

GROM bestaat pas sinds 2003, toen de oprichters Guido Martinetti en Federico Grom hun eerste ijssalon openden in Torino. Meteen was het een groot succes, geduldige ijsjeseters sloten dagelijks aan in de rij van 15 tot 20 meter voor de kassa. Nu verovert GROM kalmpjes aan de harten van ijseters wereldwijd, hun ijs verkopen ze sinds kort ook in New York, Parijs en Tokyo, Malibu en Osaka. In Nederland heeft GROM helaas nog geen ijssalon geopend. Staat er echter een vakantie in Italië op je programma dan kom je GROM geheid tegen in de grote steden. Je herkent ‘m van verre aan de lange rij die vanuit de deur de straat op kronkelt. Een half uur wachten voor een GROM coupe is niet uitzonderlijk, maar absoluut de moeite waard.
Lees verder

Italiaanse koffie

De Italianen hebben een uitgebreide lijst aan koffievarianten. Een aantal ken je natuurlijk, maar andere namen zal je in Italië voor het eerst tegen komen. Weten wat voor moois je besteld? Check dan de onderstaande koffielijst, hij is niet allesomvattend, maar met deze basics red jij je prima in de Italiaanse bar.
Lees verder

Limoncello

Limoncello is een knalgele Italiaanse citroenlikeur. Hoewel het drankje er chemischer uitziet dan een Breezer, is het juist erg natuurlijk. De kleur en de smaak van het drankje zijn afkomstig van citroenschillen. De bitterheid van de citroenschil proef je trouwens niet, Limoncello is een zoet en fris drankje.

Uitvindster Limoncello

De citroenlikeur werd meer dan 100 jaar geleden populair dankzij Vincenza Canale, een dame die een hotel runde op het eilandje Capri (in de Tyrreense zee, niet ver van Napoli). Zij is niet alleen degene die het drankje uitvond, maar wist haar recept ook snel aan de man te krijgen. Ze bood haar hotelgasten steevast een klein glaasje van haar Limoncello aan na het eten. Het zoete citroendrankje werd snel populair onder toeristen die het eiland bezochten.
Lees verder

Italianen en de Moka

Een Italiaans huis zonder op zijn minst één Moka Express is niet compleet. Het achthoekige aluminium apparaatje is het meest ingenieuze en tegelijkertijd de simpelste variant van het koffiezetapparaat. Wat je er mee zet is espresso.

Geïnspireerd op de wasmachine

De Moka Express is uitgevonden door Alfonso Bialetti in 1933. Wat hem inspireerde was een wasmachine… Hij zag dat die warm water omhoog perste door het wasmiddel heen, een effect van de druk die in het apparaat ontstond. Een Moka werkt via hetzelfde idee. Hoewel hij inmiddels in heel veel andere materialen dan aluminium te koop is en je kunt hem krijgen in alle mogelijke formaten is het principe is nog steeds onveranderd.
Lees verder

Negramaro

Negramaro is een Italiaanse rockband. Voor de tour van laatste cd ‘Casa 69’ scheuren ze op dit moment van concerthal naar concerthal in steden als Milaan en Rome. In Italië is de band erg populair, maar hun bekendheid blijft vooral binnen de landsgrenzen.

In den beginne

De band bestaat sinds 1999 en is succesvol sinds 2005. Hun naam komt van het woord Negroamaro, een wijn uit Salento, de regio waar de band vandaan komt ( ten zuiden van Napoli). Negramaro maakt muziek in het Italiaans, binnen hun eigen landsgrenzen zijn ze erg bekend, maar daarbuiten niet.
Lees verder

Chefkok Carlo Cracco bakt insecten

De Italiaanse chefkok Carlo Cracco zet insecten op het menu. Sprinkhanen, larven en wormen onderwierp hij aan zijn kookkunsten. Met als resultaat wel een heel origineel staaltje haute cuisine…. Cracco  is er van overtuigd, fijnproevers zijn toe aan insecten.

Een kijkje op de kaart

Loopt het water je nog niet meteen in de mond bij de gedachte aan een krokante sprinkhaan of een sappige worm? Misschien helpt het insectenmenu van Carlo Cracco je dan een handje op weg:

  • Antipasto (voorgerecht) : salade met pompoen en poeder van ‘triobolo’ wormen
  • Primo esotico (De exotische eerste gang): crème van zwarte rijst, tapijtkevers en koriander
  • Frittura a sorpresa (gefrituurde verassing) : Gebakken eidooier en gepureerde aubergine met larven
  • Acrididi Ubriachi (dronken sprinkhanen) : Sprinkhanen gestoofd in rode wijn

Lees verder

Het Guinness book en de polenta

Polenta is een traditioneel Italiaans recept, een maïspap die als een steen op je maag valt. Het bereiden van polenta is een lange en zware klus, een vakmanschap. Het dorpje Tiarno di sotto besluit in zomer 2009 het traditionele recept hen zal helpen aan een plekje in het Guiness book of World record.

De zwaarste polenta

2 augustus 2009: Een team van vijftig chefs bereidt een polenta van 1030 kilo, goed voor 3432 porties. Zo krijgt Tiarno di sotto, een klein plaatsje iets ten noorden van het Gardameer, zijn eigen trotse plek in het Guinness book of world records.  Het oude polenta- record stond op 200 kilo en wordt dus met gemak verslagen.
Lees verder

Polenta

Polenta is een Noord- Italiaans gerecht van griesmeel en maïs. Een zware hap, die al sinds het begin van onze jaartelling wordt gegeten. Huisgemaakte polenta bereiden is een lang en zwaar karwij, daarom gaan veel Italianen nu voor de snelkookvariant.

Spierballen en geduld

Vroeger bereidde moeders de polenta in een grote ketel, die aan een stevige haak boven het haardvuur hing. Ze roerde door het pappige mengel met een grote houten spatel. Een zwaar karwij dat om spierballen vroeg en een hoop tijd koste. Als de polenta eenmaal klaar was, werd het op een ronde, houten plank geschept en midden op de tafel gezet.
Lees verder

Pagina 1 van 212