Italiaanse gewoontes
Italie is een geweldig vakantieland, want de zon schijnt er (bijna) altijd en de Italianen hebben een levensstijl waar wij jaloers op zijn. Hieronder vijf gewoontes die wij graag zouden overnemen.
- Italiaanse koffie, je komt in Italie vaak koffiebarretjes tegen waar je ’s ochtend vroeg al terecht kan voor een perfecte cappuccino en waar de man achter de balie precies weet wat zijn klanten drinken en op welk moment van de dag ze komen. Lees verder
Slechtere markten door verkiezingen
De terugkeer van Berlusconi zorgt voor opschudding van de financiële markten, de Europese beurzen openden allemaal een stuk lager. De AEX opende 2% lager en in Parijs zagen ze een daling van meer dan 3%. In Milaan staan de koersen onder grote druk en staat de belangrijkste index op een verlies van bijna 5%. Nu de politiek veranderd ontstaat er onrust en onzekerheid, er wordt gevreesd dat de hervormingen stil komen te liggen en dat Italië zijn geloofwaardigheid verliest op de financiële markt. Lees verder
Acrobatische pizzabakkers
Misschien is het de werksleur die sommige pizzabakkers er toe brengt. Of zijn het die extra pondjes die ze er af willen werken. Hoe dan ook, sommige ‘pizzaioli’ spelen met hun eten! Ze voeren dansjes en kunstjes uit, terwijl ze het pizzadeeg laten rondtollen op hun vinger. Deze uitzonderlijke pizzabakkers heten in Italië ‘pizzaioli acrobatici’. De shows die ze weggeven zijn spectaculair.
Dansen met deeg
De ‘pizzaioli acrobatici’ zijn pizzabakkers, maar tegelijkertijd ook acrobaten en dansers. Een plak pizzadeeg houden ze constant aan het ronddraaien, door het op hun vinder te laten tollen, of door het door de lucht te slingeren. De toekomstige pizzabodem is altijd het middelpunt van de show en de pizzabakkers voeren daar de meeste kunstjes mee uit, ze slingeren hem door hun benen door, of boven hun hoofd, ze gooien hem over van hun ene naar hun andere hand, of draaien er zelfs twee tegelijk rond. Terwijl ze daar druk mee bezig zijn, kunnen ze tegelijkertijd wat simpele danspasjes of kunstjes uitvoeren. Op zichzelf stellen die bewegingen niet veel voor, maar in combinatie met de plak deeg die ze constant in beweging moeten houden, wordt het een enorme kunst.
Niccolò Ammaniti
De Italiaanse schrijver Niccolò Ammaniti (1966) ziet zijn verhalen in 44 landen over de toonbank gaan. Zijn bestsellers ‘Jij en ik’, ‘Zo God het wil’ en ‘Ik ben niet bang’ staan ook in veel Nederlandse boekenkasten. ‘Het Italiaanse woord voor talent is: Ammaniti’, schreef The Times over hem.
Niccolò Ammaniti
Ammaniti’s eerste besteller is ‘Io non ho paura’ (Ik ben niet bang), het grote publiek maakt massaal kennis met de schrijver. Alleen al in Italië kopen een miljoen mensen het boek. Gabriele Salcatores verfilmd het verhaal, met als scriptschrijver Niccolò zelf. Het boek bezorgt de schrijver de prestigieuze Premio Viareggio en de film levert zelfs een Oscar op.
De Italiaanse Minnaar: bitterzoet verhaal van drie vrouwen
De Italiaanse Minnaar, de nieuwe historische roman van Judith Lennox is zoet, maar laat een bittere nasmaak achter. Niet de nasmaak van een slecht boek, maar die van een verhaal met dramatische randjes. Een klein proefje van menselijk verdriet, maar dan geglazuurd met romantiek, mooie mensen en schilderachtige landschappen.
Het verhaal
De Italiaanse Minnaar beschrijft het leven van drie vrouwen in de jaren 30’ en 40’. Eerst stelt Lennox je voor aan de zusjes Tessa en Freddie, ze zijn opgegroeid in Italië, maar wonen in Londen. Dat gaat ze aanvankelijk goed af, Tessa is een succesvol model, Freddie een ijverige studente. Dan krijgt Tessa een affaire met de geroemde en vooral getrouwde schrijver, Milo. Hun hartstochtelijke relatie knap als een zeepbel wanneer deze ontmaskerd wordt door Milo’s vrouw, Rebecca. Zij is het derde hoofdpersonage.
Lees verder
Het Italiaanse ontbijt
‘La prima colazione’ oftewel het Italiaanse ontbijt bestaat meestal uit een minuscuul kopje enorm sterke koffie gecombineerd met zoetigheden zoals koekjes, en gevulde croissants. Hoewel Italianen ’s ochtends niet veel eten, beginnen ze hun dag wel met een bom suiker.
Snelle energie
Volgens Italianen moet het ontbijt je snelle energie bezorgen, die je nodig hebt om de nieuwe dag fris en energiek te beginnen. Een mooie theorie, maar het betekend vooral dat de Italianen een bom aan suiker naar binnen werken op de vroege ochtend. Een Italiaan eet over het algemeen weinig tijdens het ontbijt, maar wat hij eet is mierzoet.
Lees verder
Italiaanse koffieregels
In de Italiaanse bars val je als toerist snel door de mand. Ook als we je blonde haren, verbrande neus en het feit dat je geen Italiaans spreekt er even buiten houden. Italianen herkennen buitenlanders meteen als ze de verkeerde koffie op het verkeerde moment bestellen. De koffie regels zijn bekend bij iedere Italiaan en worden met respect en grote nauwkeurigheid nageleefd. Toeristen die daar niets van snappen, daar hebben de Italiaanse barmannen weinig begrip voor.
Lees verder
Een stereotype strandbezoek
Italianen laten zich van hun meest conformistische kant zien op het strand, volgens de auteurs van de Engelstalige website italyheaven.co.uk. Iedere Italiaan kent de strandregels- en gebruiken, en houdt zich daar trouw aan. Daardoor is een beeld van de typische Italiaanse badgast is gemakkelijk geschetst. Natuurlijk zit in elk stereotype een kern van waarheid en een kern van onwaarheid, neem de onderstaande visie op de Italiaanse strandgangers dus vooral niet te nauw.
Lees verder
Tim Parks – Italiaanse buren
Tim Parks, een rasechte Engelsman uit Campbrige (1954). En een auteur die sinds 81’ in een klein Italiaans dorpje woont vlakbij Verona, met zijn Italiaanse vrouw en kinderen. Hij heeft veertien romans geschreven, met als meest bekende ‘Europa’, ‘Destiny’, ‘Cleaver’ en zijn nieuwste exemplaar ‘Dreams of Rivers and Seas’. Maar, van zijn hand komen ook twee sterke non- ficite boeken over het land dat hij haat, waarvan hij houdt en waar hij al dertig jaar woont. Italië.
Droge kritiek en verhulde liefde
De twee boeken heten ‘Italian Neighbours’ en ‘An Italian Education’. Beiden zijn in het Nederlands vertaald onder de titels ‘Italiaanse buren’ en ‘Italiaanse Opvoeding’. De boeken zijn hilarisch en serieus tegelijk, Parks beschrijft zijn dagelijks leven op die typische droge manier, zoals alleen Engelsen dat kunnen. Parks is behoorlijk kritisch op de Italiaanse levensstijl, er zijn veel gedragsregeltjes, gewoontes, normen en tradities die hem niet aanstaan. Veel dingen die zijn Engelse mentaliteit niet grijpen kunnen, ook niet na jaren en jaren ervaring. Ondanks de kritiek schrijft Parks altijd luchtig en met een liefde voor het land. Iets wat juist niet in zijn boeken gedrukt staat, maar dat je voelt, door de regels heen.
Lees verder
Italië 150 jaar, niet iedereen juicht
17 maart, dit jaar een feestag in Italië. Iedereen heeft een dag vrij want het land viert namelijk zijn 150ste verjaardag. Hoewel een dagje vrij nooit mis is en door het hele land festiviteiten zijn gepland, reageren veel Italianen lauwtjes, sommigen zijn zelfs ronduit tegen de feestdag. Wie juicht er niet op 17 maart en waarom?
Lees verder
Laatste reacties